Shloka 73
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
निष्पाप गन्धर्व! जीवात्मा जाग्रत् आदि अवस्थाओंमें सब कुछ देखता है। सुषुप्ति और समाधि अवस्थामें कुछ भी नहीं देखता है तथा परमात्मा सदा ही छब्बीसवें तत्त्वरूप अपने- आपको, पचीसरतवें तत्त्वरूप जीवात्माको और चौबीसवें तत्त्वरूप प्रकृतिको भी देखता रहता है ।।
niṣpāpa gandharva! jīvātmā jāgrat-ādi avasthāsu sarvaṃ paśyati. suṣupti-samādhi-avasthāsu na kiñcid api paśyati. paramātmā tu sadāiva ṣaḍviṃśatitattvarūpeṇa svātmānam, pañcaviṃśatitattvarūpeṇa jīvātmānam, caturviṃśatitattvarūpeṇa prakṛtim api paśyati. na tu paśyati paśyaṃs tu yaś cainam anupaśyati. pañcaviṃśo ’bhimanyeta nānyo ’sti parato mama; kintu yadi jīvātmā evam abhimanyate—“matto ’nyo nāsti”—tadā yaḥ paramātmā taṃ nityam anupaśyati, taṃ sa jñātvāpi na jānāti.
Yājñavalkya disse: “Ó Gandharva sem pecado, o eu individual (jīva) percebe tudo no estado de vigília e nos estados correlatos. No sono profundo (suṣupti) e no samādhi, não percebe coisa alguma. Mas o Si supremo contempla sempre: a Si mesmo como o vigésimo sexto princípio, o eu individual como o vigésimo quinto e a Natureza como o vigésimo quarto. Contudo, o eu encarnado não vê de verdade essa Testemunha sempre vidente que o observa. Se o vigésimo quinto princípio — o jīva — cai na presunção: ‘Não há ninguém acima de mim’, então, embora pense que compreende, deixa de conhecer o Supremo que constantemente o vigia.”
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
The jīva’s ordinary knowing operates in waking (and allied) states, but the Supreme Self is the constant Witness of the jīva and of prakṛti. Spiritual error arises when the jīva identifies itself as supreme; true knowledge is recognizing the ever-seeing Paramātman beyond the individual self.
In a philosophical dialogue within Śānti Parva, Yājñavalkya instructs a Gandharva about states of consciousness and the hierarchy of principles (tattvas), warning against the jīva’s pride and emphasizing the Paramātman as the perpetual observer.