Saṃhāra-krama (The Sequence of Cosmic Dissolution) — Yājñavalkya’s Discourse
परं हि तद् ब्रह्म महन्महात्मन् ब्रह्माणमीशं वरदं च विष्णुम् भवं च धर्म च षडाननं च यद् ब्रह्मपुत्रांश्व महानुभावान्
paraṁ hi tad brahma mahan-mahātman brahmāṇam īśaṁ varadaṁ ca viṣṇum bhavaṁ ca dharmaṁ ca ṣaḍānanaṁ ca yad brahma-putrāṁś ca mahānubhāvān
Bhīṣma disse: “Ó grande alma, esse Brahman supremo é, de fato, o mais elevado. Pelo poder do yoga, um sábio aperfeiçoado pode, se assim o quiser, alcançar a libertação imediata e realizar a natureza do Supremo. Ou, por essa mesma mestria ióguica, pode chegar e entrar na presença de poderes divinos excelsos—Brahmā, o Senhor; Viṣṇu, o doador de dádivas; Bhava (Śiva); Dharma; e Ṣaḍānana (Kārttikeya)—bem como dos ilustres filhos mentais de Brahmā, como os Sanakas. Contudo, o ensinamento ressalta que a verdadeira realização espiritual não é exibição de poder: o fim supremo é a libertação em Brahman, e as demais aquisições são possibilidades secundárias dentro da disciplina moral do yoga.”
भीष्म उवाच
The verse places liberation in Brahman as the highest goal; yogic powers may grant access to divine realms and beings, but these are secondary to mokṣa and should be governed by dharma and disciplined yoga.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs on spiritual and ethical principles; here he describes the capacities of a yoga-perfected person—either attaining immediate liberation or, if he chooses, approaching and entering the spheres of major deities and exalted sages.