Shloka 7
अध्याय २९४ — योगलक्षणम् तथा सांख्यपरिसंख्यानम्
Yoga Definition and Sāṃkhya Enumeration
रंगमंचपर स्त्री आदिके वेषमें उतरकर नाचना या खेल दिखाना, बहुरूपियेका काम करना, मदिरा और मांस बेचकर जीविका चलाना तथा लोहे और चमड़ेकी बिक्री करना-- ये सब काम (सबके लिये) लोकमें निन्दित माने गये हैं। जिसके घरमें पूर्वपरम्परासे ये काम न होते आये हों, उसे स्वयं इनका आरम्भ नहीं करना चाहिये। जिसके यहाँ पहलेसे इन्हें करनेकी प्रथा हो, वह भी छोड़ दे तो महान् धर्म होता है--ऐसा शास्त्रका निर्णय है ।। संसिद्धः पुरुषो लोके यदाचरति पापकम् | मदेनाभिप्लुतमनास्तच्च न ग्राह्मुमुच्यते,यदि कोई जगतमें प्रसिद्ध हुआ पुरुष घमण्डमें आकर या मनमें लोभ भरा रहनेके कारण पापाचरण करने लगे तो उसका वह कार्य अनुकरण करने योग्य नहीं बताया गया है
raṅgamañcapar strī-ādike veṣaṃ utkarṣya nācanaṃ vā khelaṃ darśanaṃ, bahurūpiyasya karma, madirā-māṃsa-vikrayeṇa jīvikā, tathā loha-carma-vikrayaḥ—ete sarve karmāṇi loke ninditāni manyante. yasya gṛhe pūrva-paramparayā etāni karmāṇi na pravṛttāni syuḥ, sa svayaṃ tāny ārabheta na. yasya tu kule pūrvata eva eṣā prathā vartate, so 'pi yadi tāni tyajet, mahān dharma iti śāstra-niścayaḥ. saṃsiddhaḥ puruṣo loke yadācarati pāpakam, madena abhipluta-manās tac ca na grāhyam anukaraṇīyam ucyate.
Parāśara diz: “Atos como subir ao palco em trajes de mulher ou em outros disfarces para dançar ou entreter, trabalhar como imitador de muitas formas, ganhar a vida vendendo bebida e carne, e comerciar ferro e couro são tidos na sociedade como ofícios censuráveis. Aquele em cuja casa tais práticas não existiram por tradição ancestral não deve iniciá-las por conta própria. Mesmo onde já existam por costume, abandoná-las é considerado um grande ato de dharma—tal é o juízo assentado dos śāstras. Além disso, se uma pessoa célebre no mundo pratica conduta pecaminosa por orgulho embriagado ou por uma mente inundada de cobiça, tal feito não deve ser aceito como modelo de imitação.”
पराशर उवाच
Educational Q&A
Certain livelihoods are socially censured; one should not newly adopt such work if it is not part of one’s inherited household practice, and even if it is traditional, giving it up is praised as a higher dharma. Additionally, the misdeeds of eminent people—done from pride or greed—must not be treated as examples to follow.
In Śānti Parva’s instruction setting, Parāśara delivers a normative ethical guideline: he lists occupations considered blameworthy, advises restraint and reform (especially abandoning such practices), and warns against copying the immoral behavior of socially prominent individuals.