Vasiṣṭha on Saṃsāra, Guṇas, and Misattributed Agency
Mahābhārata 12.292
येडर्था धर्मेण ते सत्या येडधर्मेण घिगस्तु तान् । धर्म वै शाश्व॒तं लोके न जह्माद् धनकाड्क्षया
ye 'rthā dharmeṇa te satyā ye 'dharmeṇa dhig astu tān | dharmo vai śāśvataṁ loke na jahyād dhanākāṅkṣayā ||
Disse Parāśara: “A riqueza obtida somente por meio do dharma é a riqueza verdadeira e digna de confiança; a riqueza alcançada pelo adharma merece apenas condenação. Portanto, jamais se deve abandonar o dharma eterno do mundo por cobiça de riquezas.”
पराशर उवाच
Only wealth acquired through dharma is ‘true’ and worthy; wealth gained through adharma is blameworthy. One must not sacrifice eternal dharma for the sake of greed or material desire.
In Śānti Parva’s instruction on conduct and values, the sage Parāśara delivers a moral maxim: he contrasts righteous and unrighteous means of acquiring wealth and urges steadfast adherence to dharma despite the temptation of riches.