Adhyāya 287 — Janaka’s Inquiry on Śreyas, Abhayadāna, and Asaṅga
Non-attachment
निरारम्भो5प्ययमिह यथालब्धोपजीवन: । पुण्य॑ पुण्येषु विमल॑ पापं पापेषु चाप्तुयात्
nirārambho 'py ayam iha yathālabdhopajīvanaḥ | puṇyaṃ puṇyeṣu vimalaṃ pāpaṃ pāpeṣu cāpnuyāt ||
Disse Nārada: Mesmo o homem que não inicia novos empreendimentos e vive aqui apenas do que lhe chega—se habita entre os virtuosos, alcança mérito puro; mas, se convive com os perversos, torna-se partícipe do pecado. O verso ressalta que o resultado moral é moldado não só pela ação pessoal, mas também pela atmosfera ética das companhias.
नारद उवाच
Moral and spiritual outcomes depend strongly on one’s company: even a personally non-initiating, minimally active person gains pure merit in the presence of the virtuous, and accrues sin by associating with the wicked.
In Śānti Parva’s instruction on dharma, Nārada delivers a didactic observation: he contrasts the results of keeping virtuous versus sinful company, using the example of a man who merely lives on what comes without initiating actions.