Shloka 27
कालनियमः शोकशमनं च
Kāla as Regulator; Pacification of Grief
तस्माद् बुद्धान्ति पुरुषा न हि तत् कस्यचिद् ध्रुवम् | श्रद्धधानस्ततो लोको दद्याच्चैव यजेत च,“इसीलिये बुद्धिमान् पुरुष यह समझते हैं कि धन कभी किसी एकके पास स्थिर होकर नहीं रहता; अतः श्रद्धालु मनुष्यको चाहिये कि वह उस धनका दान करे और उसे यज्ञमें लगावे
tasmād buddhānti puruṣā na hi tat kasyacid dhruvam | śraddadhānas tato loko dadyāc caiva yajeta ca ||
Por isso os sábios compreendem que a riqueza jamais permanece de modo permanente com uma só pessoa. Assim, quem é dotado de fé deve dar essa riqueza em caridade e também empregá-la no sacrifício—usando posses transitórias para um mérito duradouro e para o bem-estar dos outros.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wealth is unstable and does not stay permanently with any individual; therefore one should, with faith, convert transient riches into lasting dharmic value through charity (dāna) and sacrificial/ritual offering (yajña).
Vaiśampāyana continues a didactic passage in Śānti Parva, presenting a moral reflection: recognizing the impermanence of possessions, people are urged to practice generosity and sacrificial giving as a proper social and spiritual use of wealth.