Adhyāya 223: Nāradasya Guṇa-kathana
Catalogue of Nārada’s Virtues
ननृतुस्तत्र गन्धर्वा: घट सहस्राणि सप्तधा | एक समय था
nanṛtus tatra gandharvāḥ ghaṭa-sahasrāṇi saptadhā |
Disse Śakra: “Ali, os Gandharvas dançavam — aos milhares — dispostos em sete grupos. Houve um tempo em que um vasto pálio de ouro, cravejado de joias, se mantinha aberto sobre ti, enquanto seis mil Gandharvas, cantando nas sete notas, exibiam diante de ti a sua arte da dança.”
शक्र उवाच
The verse evokes former royal/celestial honors—canopy, music, and dance—to underline the fragility of worldly glory. Such splendor is contingent on karma and time; ethical steadiness and humility are implied as more reliable than status and display.
Śakra (Indra) recalls a past scene of magnificence: Gandharvas in vast numbers perform music and dance before the addressed person, with a jeweled golden parasol held overhead—an image of high sovereignty and honor being described or contrasted with a changed present.