Yoga, Nārāyaṇa as Supreme Principle, and the Emanation of Categories
Sāṅkhya-Yoga Outline
अपन का छा | अफ्-४#-रू- जा तर्याधिकद्विशततमो< ध्याय: शरीर
manur uvāca | yad indriyaiḥ tūpahitaṃ purastāt prāptān guṇān saṃsmarate cirāya | teṣv indriyeṣv apahateṣu paścāt sa buddhirūpaḥ paramaḥ svabhāvaḥ ||
Manu disse: “Aquele princípio consciente que outrora esteve associado aos sentidos, mais tarde—após longo tempo—recorda os objetos e qualidades que um dia experimentou. Mesmo quando os sentidos cessaram seu contato com tais objetos, a recordação ainda surge, pois as impressões permanecem inscritas no intelecto (buddhi). Assim, para além do corpo e dos sentidos, fica implícito um Eu superior e duradouro, o iluminador da cognição.”
भीष्म उवाच
Memory can arise even when the senses are no longer connected to past objects; therefore recollection depends on impressions (saṃskāras) in buddhi and implies a distinct, enduring conscious self that illuminates cognition beyond body and senses.
Within Bhishma’s Shanti Parva discourse on liberation-oriented dharma, an authoritative citation is introduced: Manu explains how recollection works to support the philosophical claim that the self (ātman) is real and enduring, distinct from the changing body, senses, and mental functions.