Shloka 103
Jāpakānāṃ Gatiḥ — The Destinies of Japa-Practitioners (Śānti Parva 12.190)
विद्यां मानापमानाभ्यामात्मानं तु प्रमादत: । क्रोध और लोभ मनुष्यके कल्याणमें बाधा डालनेके लिये सदा उद्यत रहते हैं; अतः पूरी शक्ति लगाकर इन दोनोंका निवारण करना चाहिये। धन-सम्पत्तिको क्रोधके आघातसे बचाना चाहिये, तपको मात्सर्यके आघातसे बचाना चाहिये, विद्याको मान-अपमानसे और अपने-आपको प्रमादके आक्रमणके बचाना चाहिये
vidyāṁ mānāpamānābhyām ātmānaṁ tu pramādataḥ | krodhaś ca lobhaś ca manuṣyasya kalyāṇe bādhāṁ kartuṁ sadodyatau; ataḥ pūrṇaśaktyā etayor nivāraṇaṁ kartavyam | dhana-sampattiṁ krodhāghātāt rakṣet, tapaḥ mātsaryāghātāt rakṣet, vidyāṁ mānāpamānābhyāṁ rakṣet, ātmānaṁ ca pramādākramaṇāt rakṣet |
Bharadvāja disse: Deve-se guardar o aprendizado dos dois ataques — honra e desonra — e guardar a si mesmo da negligência. A ira e a cobiça estão sempre prontas a obstruir o bem-estar de uma pessoa; por isso, com todo o esforço, ambas devem ser refreadas. Protege a riqueza dos golpes da ira; protege a austeridade (tapas) dos golpes da inveja; protege o conhecimento da honra e da desonra; e protege o eu do ímpeto da desatenção.
भरद्वाज उवाच