बक-गौतमाख्यानम् / The Baka–Gautama Account
On Gratitude and Friendship Ethics
उसके उत्पन्न होते ही धरती डोलने लगी, समुद्र क्षुब्ध हो उठा और उसमें उत्ताल तरंगोंके साथ भँवरें उठने लगीं ।।
utpanne tasyaiva pṛthivī cacāla, samudraś ca kṣubdhavān abhavat, tasminn uccaiḥ taraṅgaiḥ saha bhūyaḥ bhūyaś ca āvartāḥ samutpetuḥ | petur ulkā mahotpātāḥ, śākhāś ca mumucuḥ drumāḥ | apraśāntā diśaḥ sarvāḥ, pavanaś cāśivo vavau ||
Bhishma disse: “No exato momento em que nasceu, a terra começou a tremer. O oceano tornou-se turbulento, erguendo ondas altíssimas e redemoinhos. Meteoros choveram do céu e grandes presságios funestos se manifestaram. As árvores, como que por si mesmas, deixaram cair seus ramos. Todas as direções ficaram inquietas, e um vento infausto soprou com feroz intensidade.”
भीष्म उवाच
The verse uses cosmic portents to signal that a significant birth or event can disturb the moral and social order; it frames human history within a dharmic universe where nature reflects ethical imbalance and impending upheaval.
Bhīṣma describes ominous signs occurring immediately upon someone’s birth: the earth shakes, the sea becomes turbulent with waves and whirlpools, meteors fall, trees drop branches, the quarters grow restless, and an inauspicious wind blows—marking the event as foreboding.