Śīla-prāpti and Śīla-lakṣaṇa (शीलप्राप्ति-शीललक्षणम्) | On the Acquisition and Marks of Character
धर्मांचरणमें विशेष मन लगावे। उत्तम कुलमें विवाह करे। उदार एवं क्षमाशील ब्राह्मणोंकी सेवामें रहे ।। जपेदुदकशील: स्यात् सततं सुखमास्थित: । धर्मान्वितान् सम्प्रविशेद् बहि: कृत्वेह दुष्कृतीन्,वह जलमें खड़ा होकर गायत्रीका जप करे। सदा प्रसन्न रहे। पापियोंको राज्यसे बाहर निकालकर धर्मात्मा पुरुषोंका संग करे
japed udakaśīlaḥ syāt satataṃ sukham āsthitaḥ | dharmānvitān sampraviśed bahiḥ kṛtveha duṣkṛtīn ||
Kāmandaka disse: “Que ele recite (o mantra sagrado) permanecendo de pé na água, mantendo pureza e conduta disciplinada. Que permaneça continuamente satisfeito e estabelecido na felicidade. Tendo expulsado do reino os malfeitores, que se associe a homens devotados ao dharma.”
कामन्दक उवाच
The verse links personal discipline (purificatory japa and steady contentment) with public ethics (removing persistent wrongdoers from the polity) and recommends keeping company with the righteous, presenting dharma as both inner practice and social governance.
In the didactic setting of Śānti Parva, Kāmandaka offers counsel on proper conduct: perform disciplined recitation as a purity-practice, maintain a settled and cheerful disposition, enforce moral order by excluding harmful offenders, and cultivate the company of dharmic people.