Shloka 26
सौप्तिकपर्व — धृष्टद्युम्नसारथिवृत्तान्तः
Report of the Night Raid and Yudhiṣṭhira’s Lament
तच्छोकजं दुःखमपारयन्ती कथं भविष्यत्युचिता सुखानाम् | पुत्रक्षय भ्रातृवधप्रणुन्ना प्रदह्ममानेन हुताशनेन,“जो सदा सुख भोगनेके ही योग्य है, वह उस शोकजनित दुःखको न सह सकनेके कारण न जाने कैसी दशाको पहुँच जायगी? पुत्रों और भाइयोंके विनाशसे व्यथित हो उसके हृदयमें जो शोककी आग जल उठेगी, उससे उसकी बड़ी शोचनीय दशा हो जायगी'
tacchokajaṃ duḥkham apārayantī kathaṃ bhaviṣyaty ucitā sukhānām | putrakṣaya bhrātṛvadhapraṇunnā pradahyamānena hutāśanena ||
Disse Sūta: «Ela, acostumada apenas ao conforto, não suportará essa angústia nascida do luto—em que estado será reduzida? Ferida pela perda de seus filhos e pelo massacre de seus irmãos, o fogo interior da dor, que nela arde, a consumirá, e sua condição tornar-se-á profundamente lastimável.»
सूत उवाच