Shloka 22
यथावत् प्रतिपद्येथा: काले काले युधिष्ठिर । आपूृष्टोडसीह कौन्तेय स्वस्ति प्राप्रुहि भारत,तुम्हें कभी कोई रोग न हो, सदा मंगल-ही-मंगल दिखायी दे। कुशलपूर्वक वनसे लौटनेपर मैं फिर तुम्हें देखूँगा। युधिष्ठिर! आपत्तिकालमें, धर्म तथा अर्थका संकट उपस्थित होनेपर अथवा सभी कार्योंमें समय-समयपर अपने उचित कर्तव्यका पालन करना। कुन्तीनन्दन! भारत! तुमसे आवश्यक बातें कर लीं। तुम्हें कल्याण प्राप्त हो
yathāvat pratipadyethāḥ kāle kāle yudhiṣṭhira | āpṛṣṭo ’smiha kaunteya svasti prāpruhi bhārata ||
Vidura disse: “Yudhiṣṭhira, em cada tempo oportuno, age como convém—discernindo o teu dever legítimo em toda situação, sobretudo quando a adversidade surge e quando o dharma e o artha (bem-estar material) ficam sob tensão. Ó filho de Kuntī, descendente de Bharata, eu disse o que precisava ser dito; agora me despeço. Que alcances bem-estar e bons auspícios, livre de enfermidade. Quando voltares em segurança da floresta, eu te verei novamente.”
विदुर उवाच
Educational Q&A
To act appropriately in every circumstance—especially in times of crisis—by aligning one’s conduct with dharma and prudent welfare (artha), and by discerning one’s duty according to time and situation.
Vidura concludes his counsel to Yudhiṣṭhira, offers a blessing for health and auspiciousness, and takes leave, expressing hope to meet again after Yudhiṣṭhira’s return from forest life.