इति श्रीमहाभारते सभापर्वणि द्यूतपर्वणि दुर्योधनसंतापे पठचपज्चाशत्तमो< ध्याय:,इस प्रकार श्रीमह्याभारत सभापव॑के अन्तर्गत झ्यूतपर्वमें दुर्योधनसंतापविषयक पचपनवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate sabhāparvaṇi dyūtapārvaṇi duryodhana-santāpe pañcapañcāśattamo 'dhyāyaḥ | iti prakāraṃ śrīmahābhārate sabhāparva-ke antargata dyūtapārva meṃ duryodhana-santāpa-viṣayaka pacapanavā̃ adhyāya pūrā huā |
Assim, no Śrī Mahābhārata, dentro do Sabhā Parva—em particular, na seção do Dyūta—termina o quinquagésimo quinto capítulo, cujo tema é a angústia de Duryodhana. Este colofão final assinala a conclusão do capítulo que enquadra o seu tormento interior após os acontecimentos do jogo de dados, mostrando como a inveja e o orgulho ferido intensificam o adharma e impulsionam o conflito rumo a uma injustiça ainda maior.
दुर्योधन उवाच
Even when presented as a ‘game,’ actions driven by envy and pride corrode dharma: inner agitation (santāpa) becomes fuel for further wrongdoing, and the epic signals that moral disorder escalates into wider social and political catastrophe.
This verse is a concluding colophon: it formally closes Sabha Parva, Adhyaya 55, identifying the section (Dyūta) and the chapter’s focus (Duryodhana’s distress), indicating that the chapter’s account has ended.