Shloka 15
अध्याय ४ — द्वारकानिमित्तानि, प्रभासगमनम्, मौसलप्रारम्भः
Omens in Dvārakā, Journey to Prabhāsa, and the Musala Outbreak
कर्कोटको वासुकिस्तक्षकश्न पृथुश्रवा अरुण: कुज्जरश्न । मिश्री शड्ख: कुमुद: पुण्डरीक- स्तथा नागो धृतराष्ट्रो महात्मा,राजन्! कर्कोटक, वासुकि, तक्षक, पृथुश्रवा, अरुण, कुज्जर, मिश्री, शंख, कुमुद, पुण्डरीक, महामना धुृतराष्ट्र, हाद, क्राथ, शितिकण्ठ, उम्रतेजा, चक्रमन्द, अतिषण्ड, नागप्रवर दुर्मुख, अम्बरीष, और स्वयं राजा वरुणने भी उनका स्वागत किया
vaiśampāyana uvāca | karkoṭako vāsukis takṣakaś ca pṛthuśravā aruṇaḥ kujjaraś ca | miśrī śaṅkhaḥ kumudaḥ puṇḍarīkas tathā nāgo dhṛtarāṣṭro mahātmā, rājan |
Disse Vaiśaṃpāyana: “Ó Rei, os grandes nāgas—Karkoṭaka, Vāsuki, Takṣaka, Pṛthuśravā, Aruṇa, Kujjara, Miśrī, Śaṅkha, Kumuda, Puṇḍarīka e o nobre Dhṛtarāṣṭra—(estavam presentes).” No fluxo narrativo do Mausala Parva, trata-se de uma enumeração formal de eminentes senhores-serpentes, sublinhando a amplitude de seres que participam em receber e honrar hóspedes, e destacando a ética da hospitalidade e o reconhecimento de hierarquia mesmo sob a atmosfera de dissolução iminente.
वैशम्पायन उवाच