Shloka 16
अध्याय १: उत्पात-दर्शनम् तथा वृष्णि-विनाश-श्रवणम्
Omens Observed and the Hearing of the Vṛṣṇi Destruction
ते तान् साम्बं पुरस्कृत्य भूषयित्वा स्त्रियं यथा । अब्रुवन्नुपसंगम्य दैवदण्डनिपीडिता:,वैशम्पायनजीने कहा--राजन्! एक समयकी बात है, महर्षि विश्वामित्र, कण्व और तपस्याके धनी नारदजी द्वारकामें गये हुए थे। उस समय दैवके मारे हुए सारण आदि वीर साम्बको स्त्रीके वेषमें विभूषित करके उनके पास ले गये। उन सबने उन मुनियोंका दर्शन किया और इस प्रकार पूछा--
te tān sāmbam puraskṛtya bhūṣayitvā striyaṃ yathā | abruvann upasaṅgamya daivadaṇḍanipīḍitāḥ ||
Vaiśampāyana disse: Premidos pelo peso da punição divina, trouxeram Sāmba à frente, tendo-o adornado como uma mulher. Aproximando-se dos sábios, dirigiram-lhes palavras — uma zombaria temerária contra homens santos que, com o tempo, amadureceria em calamidade para o próprio clã.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Mocking the holy and abusing social power for ridicule violates dharma; such adharma invites inevitable consequences—here framed as daiva-daṇḍa (divine retribution) that accelerates a community’s downfall.
A group (the Yādava youths in the surrounding context) bring Sāmba forward after disguising and adorning him like a woman, then approach the visiting sages and begin to speak—preparing to ask a taunting question that will provoke a curse.