Shloka 17
दृष्टवा पार्थ तथा यान्तं चिन्तापरिगतं तदा । रथमें बैठकर चलते समय गाण्डीवधारी अर्जुनको चिन्तामग्न देख भगवान् श्रीकृष्णने उनसे इस प्रकार कहा ।। वायुदेव उवाच गाण्डीवधन्चन् संग्रामे ये त्वया धनुषा जिता:,प्रयाहि शीघ्र॑ गोविन्द सूतपुत्रजिघांसया । “गोविन्द! अब मेरा रथ तैयार हो। उसमें पुनः उत्तम घोड़े जोते जायँ और मेरे उस विशाल रथमें सब प्रकारके अस्त्र-शस्त्र सजाकर रख दिये जायाँ। अअभ्वारोहियोंद्वारा सिखलाये और टहलाये गये घोड़े रथसम्बन्धी उपकरणोंसे सुसज्जित हो शीघ्र यहाँ आवें और आप सूतपुत्रके वधकी इच्छासे जल्दी ही यहाँसे प्रस्थान कीजिये”
dṛṣṭvā pārthaṃ tathā yāntaṃ cintāparigataṃ tadā | ratham āruhya yāntaṃ gāṇḍīvadhāriṇaṃ arjunaṃ cintāmagnaṃ dṛṣṭvā bhagavān śrīkṛṣṇas tam evam uvāca || (atra pāṭhe anyāni vākya-khaṇḍāni saṅkīrṇāni dṛśyante: ‘vāyudeva uvāca’, ‘gāṇḍīvadhanvan saṅgrāme ye tvayā dhanuṣā jitāḥ’, ‘prayāhi śīghraṃ govinda sūtaputra-jighāṃsayā’ iti)
Disse Sañjaya: Ao ver Arjuna, o portador do Gāṇḍīva, avançar tomado por pensamentos ansiosos, o Senhor Śrī Kṛṣṇa dirigiu-se a ele deste modo. Em seguida, o trecho se converte num chamado vigoroso para aprontar o carro—jungindo novamente excelentes cavalos, equipando o grande carro com toda espécie de armas—e partir sem demora com o intento de matar o “filho do cocheiro” (Karna). Em tom ético, ressalta a urgência do dever de batalha e a firmeza da resolução, ao mesmo tempo em que evidencia a tensão interior que até um guerreiro justo pode levar consigo à guerra.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in a righteous cause, a warrior may be seized by चिंता (anxious doubt). The text highlights the need for steadiness and decisive action under dharma: leadership (Krishna) responds to inner turmoil by directing the mind toward duty, preparedness, and purposeful resolve.
Sanjaya reports that Arjuna is departing in his chariot but appears troubled. Krishna notices this and speaks to him. The surrounding lines (as presented in the excerpt) emphasize urgent preparation of the chariot and a swift advance with the aim of confronting and killing Karna (called ‘sūtaputra’).