Shloka 39
कर्णेन सैन्यस्थापनं तथा नानायुद्धसमवायः
Karna Reforms the Host and Multiple Duels Converge
मदिरापान, गुरुकी शय्याका उपभोग, भ्रूणहत्या और दूसरोंके धनका अपहरण--ये जिनके लिये धर्म हैं, उनके लिये अधर्म नामकी कोई वस्तु है ही नहीं। ऐसे आरट्ट और पंचनददेशके लोगोंको धिक्कार है! ।। एतज्ज्ञात्वा जोषमास्स्व प्रतीपं मा सम वै कृथा: । मा त्वां पूर्वमहं हत्वा हनिष्ये केशवार्जुनौ,यह जानकर तुम चुपचाप बैठे रहो। फिर कोई प्रतिकूल बात मुँहसे न निकालो। अन्यथा पहले तुम्हींको मारकर पीछे श्रीकृष्ण और अर्जुनका वध करूँगा
madirāpānaṁ gurukī-śayyāyā upabhogaḥ bhruṇahatyā ca paradhanāpaharaṇaṁ ca—eteṣāṁ yeṣāṁ dharmāḥ, teṣām adharma-nāmā kaścid artho nāsti. tathāvidhānām ārāṭṭa-pañcanada-deśa-vāsināṁ dhig astu. etaj jñātvā joṣam āsva; pratīpaṁ mā sma vai kṛthāḥ. mā tvāṁ pūrvam ahaṁ hatvā haniṣye keśavārjunau.
Karna declara: para aqueles que tomam por ‘dharma’ a embriaguez, a violação do leito do mestre, o assassinato do nascituro e o roubo da riqueza alheia, não existe coisa alguma chamada ‘adharma’—perderam até o vocabulário moral com que se distingue o certo do errado. E assim ele condena os povos de Ārāṭṭa e da região de Pañcanada como exemplos dessa inversão. Dito isso, ordena ao adversário que permaneça em silêncio e não profira palavra hostil ou contrária; caso contrário, Karna ameaça matá-lo primeiro e, em seguida, abater Kṛṣṇa (Keśava) e Arjuna.
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse frames a sharp ethical critique: when a community normalizes grave sins as ‘dharma,’ the category of ‘adharma’ collapses for them—moral discernment itself is destroyed. It also shows how moral condemnation is used as a weapon in wartime speech.
In the midst of battle, Karna denounces certain peoples as morally corrupt and then commands his interlocutor to stay silent and not speak antagonistically. He escalates with a threat: if provoked, he will kill that person first and then attempt to kill Kṛṣṇa and Arjuna.