निफमश (0) आज अन न - युद्धसे पीछे न हटना ही राजा पुरूरवाका उत्तम चरित्र है। एकचत्वारिशो< ध्याय: राजा शल्यका कर्णको एक हंस और कौएका उपाख्यान सुनाकर उसे श्रीकृष्ण और अर्जुनकी प्रशंसा करते हुए उनकी शरणमें जानेकी सलाह देना संजय उवाच मारिषाधिरथे: श्रुत्वा वाचो युद्धाभिनन्दिन: । शल्योडब्रवीत् पुन: कर्ण निदर्शनमिदं वच:,संजय कहते हैं--माननीय नरेश! युद्धका अभिनन्दन करनेवाले अधिरथपुत्र कर्णकी पूर्वोक्त बात सुनकर फिर शल्यने उससे यह दृष्टान्तयुक्त बात कही--
sañjaya uvāca
māriṣādhiratheḥ śrutvā vāco yuddhābhinandinaḥ |
śalyo 'bravīt punaḥ karṇa nidarśanam idaṃ vacaḥ ||
Sanjaya disse: “Ó rei venerável! Tendo ouvido as palavras de Karna, filho de Adhiratha, que se deleita na guerra, Shalya voltou a dirigir-se a Karna e, por meio de um exemplo, proferiu estas palavras.”
संजय उवाच
The verse frames ethical persuasion: Shalya prepares to guide Karna through a nidarśana (illustrative example), implying that counsel in war should be grounded in reflective instruction rather than mere martial enthusiasm.
Sanjaya reports to the king that after hearing Karna’s war-approving words, Shalya speaks again to Karna, introducing an instructive example that will shape the ensuing advice.