Shloka 16
'सूतपुत्र! जब सव्यसाची कुन्तीकुमार अर्जुन अपने हाथमें दिव्य धनुष लेकर शत्रुसेनाको तपाते हुए पैने बाणोंद्वारा तुम्हें रौंदने लगेंगे, तब तुम्हें अपने कियेपर पछतावा होगा ।। बालश्चन्द्र मातुरडके शयानो यथा वजच्रित् प्रार्थयते5पहर्तुम् । तद्वन्मोहाद् द्योतमानं रथस्थं सम्प्रार्थयस्यर्जुनं जेतुमद्य,“जैसे अपनी माँकी गोदमें सोया हुआ कोई बालक चन्द्रमाको पकड़ लाना चाहता हो, उसी प्रकार तुम भी रथपर बैठे हुए तेजस्वी अर्जुनको आज मोहवश परास्त करना चाहते हो
sañjaya uvāca | sūtaputra! yadā savyasācī kuntīkumāra arjunaḥ divyaṃ dhanuḥ pāṇinā gṛhītvā śatrusenāṃ tāpayann iṣubhiḥ tīkṣṇaiḥ tvāṃ mardayiṣyati, tadā tvaṃ kṛte ’nuśocitā bhaviṣyasi || bālaś candram mātur aṅke śayāno yathā vajracit prārthayate ’pahartum | tadvad mohād dyotamānaṃ rathasthaṃ samprārthayasy arjunaṃ jetum adya ||
Disse Sañjaya: Ó filho de cocheiro! Quando Arjuna, filho de Kuntī—Savyasachi, o arqueiro de ambas as mãos—tomar em mãos o arco divino, abrasar o exército inimigo e te esmagar com flechas afiadas, então te arrependerás do que fizeste. Assim como uma criança deitada no colo da mãe, tola, deseja agarrar a lua, do mesmo modo tu, iludido, aspiras hoje a vencer o radiante Arjuna sentado em seu carro.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse warns against moha (delusion) and overconfidence: aspiring to defeat a superior, radiant warrior like Arjuna is likened to a child trying to seize the moon. Actions driven by pride and misjudgment lead to inevitable regret.
Sanjaya addresses Karna, predicting that when Arjuna takes up his divine bow and devastates the opposing forces with sharp arrows, Karna will be crushed and will repent. The simile underscores Karna’s unrealistic hope of conquering Arjuna at that moment.