Shloka 49
कर्णपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः | Karṇa Parva, Chapter 15: Pāṇḍya’s Advance and Aśvatthāmā’s Counterstroke
जैसे वज्रधारी इन्द्रने पर्वतोंको विदीर्ण किया था, उसी प्रकार अर्जुनने महान् वेगशाली वज़तुल्य नाराचोंद्वारा अश्वत्थामारूपी महान् शैलको पुन: वेधना आरम्भ किया ।। तमाचार्यसुतः क्रुद्ध: साश्चयन्तारमाशुगै: । युयुत्सुरागमद्योदधुं पार्थस्तानच्छिनच्छरान्,तब क्रोधमें भरा हुआ आचार्यपुत्र सारथि श्रीकृष्णसहित अर्जुनके साथ युद्ध करनेकी इच्छासे बाणोंद्वारा उनके सामने उपस्थित हुआ; परंतु कुन्तीकुमार अर्जुनने उसके सभी बाण काट गिराये
yathā vajradhara indraḥ parvatān vidārya, tathā arjuno mahāvegair vajratulyair nārācaiḥ aśvatthāmānam iva mahāśailaṃ punaḥ vedhanaṃ ārabdhavān. tam ācāryasutaḥ kruddhaḥ sāśvayantāram āśugaiḥ yuyutsur āgamat yoddhuṃ; pārthas tān acchinac charān.
Sañjaya disse: Assim como Indra, portador do vajra, outrora fendeu montanhas, Arjuna voltou a perfurar Aśvatthāmā—erguido como um grande rochedo—com flechas de ferro velozes, semelhantes ao raio. Enfurecido, o filho de Droṇa avançou ávido por lutar, chovendo setas rápidas sobre Arjuna e seu cocheiro Kṛṣṇa; mas Pārtha cortou e derrubou cada uma delas.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts rage-driven aggression with disciplined mastery: Aśvatthāmā attacks in anger, while Arjuna responds with controlled precision, cutting down every incoming shaft. Ethically, it highlights how skill and steadiness can restrain the destructive momentum of wrath in the midst of dharma-yuddha.
Sañjaya describes Arjuna piercing Aśvatthāmā with powerful iron arrows, likening Arjuna’s force to Indra splitting mountains. Aśvatthāmā, enraged, advances to fight Arjuna and Kṛṣṇa, firing swift arrows, but Arjuna severs all of them mid-flight.