Shloka 100
वे मानससरोवरमें निवास करनेवाले हंसरूपधारी महर्षि एक साथ उड़ते हुए बड़ी उतावलीके साथ कुरुकुलके वृद्धपितामह भीष्मका दर्शन करनेके लिये उस स्थानपर आये, जहाँ वे नरश्रेष्ठ बाणशय्यापर सो रहे थे ।। ते तु भीष्म॑ं समासाद्य ऋषयो हंसरूपिण: । अपश्यज्छरतल्पस्थं भीष्म कुरुकुलोद्हम्,उन हंसरूपधारी ऋषियोंने वहाँ पहुँचकर कुरुकुल-धुरन्धर वीर भीष्मको बाणशय्यापर सोये हुए देखा
sañjaya uvāca | te tu bhīṣmaṃ samāsādya ṛṣayo haṃsarūpiṇaḥ | apaśyañ charatalpasthaṃ bhīṣmaṃ kurukulodvaham ||
Sañjaya disse: Aqueles sábios, assumindo a forma de cisnes, voaram juntos com grande pressa para contemplar Bhīṣma, o velho pitāmaha da casa dos Kurus, no lugar onde o melhor dos homens repousava sobre o leito de flechas. Aproximando-se de Bhīṣma, os rishis em forma de cisne o viram — o mais eminente sustentáculo da linhagem Kuru — deitado na cama de setas.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic reverence: true seekers honor the righteous elder even in suffering, recognizing that moral authority and wisdom persist beyond the battlefield’s outcomes.
Sages who have taken the form of swans arrive and approach Bhishma, then see him lying on the bed of arrows—setting the stage for counsel and discourse centered on dharma.