सात्यकिश्रेकितानश्च धृष्टद्युम्नश्न पार्षत: । विराटो द्रुपदश्चैव माद्रीपुत्री च पाण्डवी
sātyakiśrekitānaś ca dhṛṣṭadyumnaś ca pārṣataḥ | virāṭo drupadaś caiva mādrīputrī ca pāṇḍavī ||
Disse Sañjaya: “Havia também Sātyaki e Śrekitāna; e Dhṛṣṭadyumna, filho de Pārṣata (Drupada); bem como Virāṭa e Drupada; e a dama Pāṇḍava, filha de Mādrī.” Nesse rol de nomes, o narrador ressalta a amplitude da aliança dos Pāṇḍava—líderes nomeados e apoiadores reais—cuja presença sinaliza determinação, lealdade e o compromisso coletivo com os riscos morais e políticos da batalha iminente.
संजय उवाच
The verse functions as a dharmic reminder that war in the epic is not merely personal rivalry but a collective undertaking shaped by alliances, obligations, and chosen loyalties; naming leaders highlights responsibility and the ethical weight borne by those who commit their strength to a cause.
Sañjaya is enumerating notable warriors and royal allies on the Pāṇḍava side, continuing a catalog of participants as the armies are arrayed for the Kurukṣetra battle.