Shloka 99
न्यायलब्धैर्यथा सूक्ष्मै: श्रद्धापूते: स तुष्यति । “तात! अन्यायपूर्वक प्राप्त हुए द्रव्यके द्वारा महान् फल देनेवाले बड़े-बड़े दान करनेसे धर्मको उतनी प्रसन्नता नहीं होती, जितनी न्यायोपार्जित थोड़े-से अन्नका भी श्रद्धापूर्वक दान करनेसे उन्हें प्रसन्नता होती है ।। ९८ $ ।। गोप्रदानसहस्राणि द्विजेभ्यो5दान्नगो नृप:
nyāyalabdhair yathā sūkṣmaiḥ śraddhāpūtaiḥ sa tuṣyati | tāta! anyāyapūrvaka-prāptena dravyeṇa mahān phala-dāyakāni bṛhad-bṛhad dānāni kṛtvāpi dharmaḥ tāvat na prasīdati, yāvat nyāyopārjita-alpasya annasyāpi śraddhayā dānena prasīdati ||
O sogro disse: “Meu filho, o Dharma não se compraz com grandes dádivas que prometem vasto mérito quando são feitas com riqueza obtida injustamente; ao contrário, até uma pequena oferta de alimento, ganha com retidão e dada com fé sincera, o alegra mais. A pureza dos meios e a reverência do doador valem mais do que o tamanho da doação.”
श्षशुर उवाच
Educational Q&A
Dharma values the purity of acquisition and the sincerity of faith over the magnitude of the gift: a small, honestly earned offering given with śraddhā surpasses lavish charity funded by unjust wealth.
A father-in-law (śvaśura) instructs the addressed ‘son’ (tāta), emphasizing ethical conduct in giving—warning that impressive donations do not compensate for wrongful means, while modest, rightful giving truly pleases Dharma.