राजपूजाविधानम् / Royal Reception Protocols during Āśvamedha Preparations
नाषडडज्विदत्रासीत् सदस्यस्तस्य धीमत: । नाव्रतो नानुपाध्यायो न च वादाविचक्षण:
Vaiśampāyana uvāca |
nāṣaḍaṅgavid atrāsīt sadasyas tasya dhīmataḥ |
nāvrato nānupādhyāyo na ca vādāvicakṣaṇaḥ ||
Disse Vaiśampāyana: Na assembleia sacrificial daquele rei sábio não havia um único membro que não dominasse os seis auxiliares do Veda; nenhum estava sem votos e disciplina; nenhum era inepto no ensino; e nenhum era fraco no debate. Assim, o rito de Yudhiṣṭhira foi sustentado por oficiantes eruditos, autocontrolados e competentes — um ideal ético de ritual alicerçado em conhecimento e conduta.
वैशम्पायन उवाच
Ritual and public religious acts should be supported by integrity and competence: learning (mastery of Vedāṅgas), self-restraint (vrata), the ability to teach, and clarity in debate. Dharma is presented as a union of knowledge and conduct, not mere ceremony.
During Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha-related proceedings, the narrator emphasizes the exceptional quality of the sacrificial assembly: every participant is portrayed as fully qualified—learned in Vedic auxiliaries, disciplined in vows, capable as an instructor, and adept in disputation.