Shloka 2
Uttarā-vilāpaḥ and Kṛṣṇasya satya-vacanenābhi-mañyu-jasyābhijīvanam
Uttarā’s Lament and the Revival of Abhimanyu’s Son by Krishna’s Truth-Act
वाक्येनैतेन हि तदा तं जन पुरुषर्षभ: । ह्वादयामास स विभुर्घर्मार्तं सलिलैरिव,जैसे धूपसे तपे हुए मनुष्यको जलसे नहला देनेपर बड़ी शान्ति मिल जाती है, उसी प्रकार पुरुषोत्तम भगवान् श्रीकृष्णने इस अमृतमय वचनके द्वारा सुभद्रा तथा अन्तःपुरकी दूसरी स्त्रियोंको महान् आह्वाद प्रदान किया
vākyenaitena hi tadā taṃ jana-puruṣarṣabhaḥ | āhlādayāmāsa sa vibhur gharmārtaṃ salilair iva ||
Vaiśampāyana disse: Por essas mesmas palavras, então o Senhor poderoso—o melhor entre os homens—os alegrou, assim como a água refresca quem padece de calor. No contexto do relato, a fala consoladora de Kṛṣṇa traz alívio e firmeza emocional a Subhadrā e às mulheres dos aposentos internos, mostrando a reafirmação compassiva como uma forma de dharma em meio ao luto.
वैशम्पायन उवाच