Shloka 133
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
प्रीतिमान् स कुरुश्रेष्ठ खानयामास तद् धनम् | वहाँ उन्होंने नाना प्रकारके विचित्र फूल, मालपूआ तथा खिचड़ी आदिके द्वारा धनपति कुबेरकी पूजा करके उन्हें प्रणाम--अभिवादन किया। तत्पश्चात् उन्हीं सामग्रियोंसे शंख आदि निधियों तथा समस्त निधिपालोंका पूजन करके श्रेष्ठ ब्राह्मणोंकी पूजा की। फिर उनसे स्वस्तिवाचन कराकर जन ब्राह्मणोंके पुण्याहघोषसे तेजस्वी हुए शक्तिशाली कुरुश्रेष्ठ राजा युधिष्ठिर बड़ी प्रसन्नताके साथ उस धनको खुदवाने लगे
Vaiśampāyana uvāca | prītimān sa kuruśreṣṭhaḥ khānayāmāsa tad dhanam |
Vaiśampāyana disse: Satisfeito no íntimo, o melhor dos Kurus mandou que aquele tesouro fosse escavado. Na cena, Yudhiṣṭhira não se aproxima da riqueza por ganância, mas com reverência: ele cultua Kubera, senhor das riquezas, com flores variadas e singulares, com malpūā e khichṛī e outras oferendas, e lhe presta saudação. Em seguida, com os mesmos materiais, venera os tesouros (nidhi) como Śaṅkha e outros, bem como todos os guardiões dos depósitos, e honra os brāhmaṇas eminentes. Depois faz recitar o svasti-vācana (bênção auspiciosa) e, ao brado de puṇyāha dos brāhmaṇas, o poderoso rei Yudhiṣṭhira—resplandecente entre os Kurus—começa, com grande alegria, a mandar desenterrar aquele tesouro.
वैशम्पायन उवाच