Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
ऑपनआक्राता बछ। 2 अष्टपञज्चाशत्तमो< ध्याय: कुण्डल लेकर उत्तंकका लौटना
vaiśampāyana uvāca | sa mitrasaham āsādya abhijñānam ayācata | tasmai dadāv abhijñānaṃ sa cekṣvākuvaras tadā |
Vaiśampāyana disse: Uttanka aproximou-se do rei Mitrasaha e pediu-lhe um sinal de reconhecimento. Então, aquele soberano, o melhor da linhagem de Ikṣvāku, concedeu-lhe uma marca de identificação—para ser transmitida à rainha—de modo que sua mensagem fosse aceita como autêntica. O episódio ressalta a exigência ética de uma prova confiável ao levar palavras delicadas, e o cuidado dhármico tomado para impedir o engano.
वैशम्पायन उवाच
Even truthful speech needs credible verification in social and royal contexts; dharma includes safeguarding communication from fraud by using recognized tokens (abhijñāna).
Uttanka goes to King Mitrasaha and asks for a sign of recognition so that the queen will accept his message; the king provides an identifying token to authenticate Uttanka’s words.