अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
षष्टिं काण: शतं षण्ढ: श्रित्री यावत्प्रपश्यति । पंक््त्यां समुपविष्टायां तावद् दूषयते नृप
ṣaṣṭiṁ kāṇaḥ śataṁ ṣaṇḍhaḥ śvitri yāvat prapaśyati | paṅktyāṁ samupaviṣṭāyāṁ tāvad dūṣayate nṛpa rājān |
Bhīṣma disse: “Ó rei, ensina-se que, quando as pessoas estão sentadas juntas numa fileira de refeição, um homem de um só olho macula sessenta; um impotente, cem; e alguém acometido de lepra branca macula tantos quantos consegue ver. O sentido é enfatizar a necessidade de salvaguardas rituais e sociais nos atos comunitários, para que o que é empreendido como observância pura e dhármica não seja tido por comprometido.”
भीष्म उवाच
The verse conveys a dharma-śāstric notion that communal rites—especially shared dining—are considered vulnerable to ‘ritual taint’ from certain stigmatized conditions, emphasizing vigilance about purity rules in collective observances.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing the king on dharma and proper conduct; here he cites a traditional rule about how impurity is thought to spread within a seated dining line, using numerical measures to underline the seriousness of maintaining ritual order.