Adhyāya 64: Dāna-prakāra—Suvarṇa, Pānīya-dāna, Ghṛta-dāna, and Upakaraṇa-dāna
Utility Gifts
एकषष्टितमो< ध्याय: राजाके लिये यज्ञ
Yudhiṣṭhira uvāca—dānaṁ yajñaḥ kriyā ceha kiṁsvit pretya mahāphalam | kasya jyāyaḥ phalaṁ prokte kīdṛśebhyaḥ kathaṁ kadā ||
Yudhiṣṭhira disse: “Entre a caridade e o sacrifício—e, de fato, entre as ações de dharma neste mundo—qual produz o maior fruto após a morte? Das duas, qual resultado é declarado superior? A que tipo de brāhmaṇas se devem dar dádivas, e quando e como? E de que modo e em que tempo devem ser realizados os sacrifícios? Desejo saber isto com verdade. Ó sábio, explica-me em detalhe o dharma relativo às dádivas.”
युधिछिर उवाच
The verse frames a dharma-inquiry: how to evaluate the spiritual efficacy of charity (dāna) versus sacrifice (yajña), and what proper criteria (recipient, time, manner) make these acts ethically and religiously fruitful, especially with regard to posthumous merit.
At the opening of the chapter, Yudhiṣṭhira approaches a learned authority (contextually Bhīṣma in the Anuśāsana Parva) and asks for a detailed exposition on the comparative merits of dāna and yajña and the correct rules for giving and performing rites.