Adhyāya 57: Tapas–Dāna Phala
On the Fruits of Austerity and Giving
कान्ताभिरपरांस्तत्र परिष्वक्तान् ददर्श ह | न ददर्श च तान् भूयो ददर्श च पुनर्नुप:
kāntābhir aparāṁs tatra pariṣvaktān dadarśa ha | na dadarśa ca tān bhūyo dadarśa ca punar nṛpaḥ |
Bhishma disse: “Ali o rei viu outros, cingidos no abraço de suas amadas. Mas, de novo, não pôde vê-los; e então, mais uma vez, voltou a vê-los. Assim, naquele maravilhoso domínio de prazeres celestes, a própria percepção vacilava — sugerindo que o deleite e o apego são instáveis, e que o que se busca pelo gozo dos sentidos não pode ser retido com certeza.”
भीष्म उवाच
Even when pleasure and companionship appear attainable, they are unstable and intermittently perceived; this underscores the unreliability of sense-based fulfillment and encourages restraint and detachment aligned with dharma.
Bhishma describes a king witnessing beings absorbed in embraces with their beloveds, but the vision flickers—sometimes visible, sometimes not—suggesting a wondrous or illusory realm where perception and enjoyment are not steady.