पात्रलक्षण-परिक्षा (Pātra-Lakṣaṇa Parīkṣā) — Criteria for a Worthy Recipient
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितं शुचिम् । अपरेषां परेषां च परेभ्यश्रैव येडपरे
brāhmaṇaṁ jātisampannaṁ dharmajñaṁ saṁśitaṁ śucim | apareṣāṁ pareṣāṁ ca parebhyaś caiva ye ’pare ||
Vāyu disse: “Deve-se desejar o nascimento (e a presença) de um brāhmaṇa bem-nascido, conhecedor do dharma, disciplinado e puro. Entre os ‘inferiores’ e os ‘superiores’—e mesmo entre os ainda mais elevados—os brāhmaṇas são tidos por mais altos. Aquele a quem tais brāhmaṇas louvam prospera; mas quem censura os brāhmaṇas logo encontra a derrota.”
वायुदेव उवाच
The verse teaches that society should value and support disciplined, pure, dharma-knowing Brahmins, and that honoring such learned and virtuous people leads to prosperity, while disparaging them leads to swift decline.
Vāyu is speaking in a didactic context, emphasizing the superior esteem accorded to Brahmins and the practical consequences—growth through their approval and defeat through their condemnation—thereby reinforcing norms of reverence toward dharma-authorities.