Shloka 131
Aṣṭāvakra’s Visit to Kubera: Hospitality, Temptation, and the Ethics of Restraint (अष्टावक्र-वैश्रवणोपाख्यानम्)
इसके बाद भगवान् वाल्मीकिने राजा युधिष्ठिरसे इस प्रकार कहा--'भारत! एक समय अन्निहोत्री मुनियोंके साथ मेरा विवाद हो रहा था। उस समय उन्होंने कुपित होकर मुझे शाप दे दिया कि “तुम ब्रह्महत्यारे हो जाओ।” उनके इतना कहते ही मैं क्षणभरमें उस अधर्मसे व्याप्त हो गया। तब मैं पापरहित एवं अमोघ शक्तिवाले भगवान् शंकरकी शरणमें गया। इससे मैं उस पापसे मुक्त हो गया। फिर उन दुःखनाशन त्रिपुरहन्ता रुद्रने मुझसे कहा -- तुम्हें सर्वश्रेष्ठ सुयश प्राप्त होगा” ।। जामदग्न्यश्न कौन्तेयमिदं धर्मभूतां वर: । ऋषिमध्ये स्थित: प्राह ज्वलन्निव दिवाकर:
jāmadagnyaś ca kaunteyam idaṃ dharmabhṛtāṃ varaḥ | ṛṣimadhye sthitaḥ prāha jvalann iva divākaraḥ ||
Então Paraśurāma, filho de Jamadagni—o mais eminente entre os sustentadores do dharma—, de pé no meio dos sábios e ardendo como o sol, dirigiu-se ao filho de Kuntī (Yudhiṣṭhira). (Em seguida, ele narra como, numa disputa com ascetas que realizavam o Agnihotra, foi amaldiçoado: “Tornar-te-ás matador de brâmanes”; e como, manchado por esse pecado, buscou refúgio em Śaṅkara e foi libertado; e como Rudra, o destruidor de Tripura, lhe concedeu a promessa de fama sem par.)
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames Paraśurāma as an exemplary upholder of dharma whose words carry ethical authority; it signals that guidance on right conduct should be received from those established in dharma and spiritual discipline.
In the assembly of sages, Paraśurāma begins addressing Yudhiṣṭhira; the imagery ‘blazing like the sun’ emphasizes his spiritual power and the gravity of the instruction that follows.