कीर्तयानो नरो होतान् मुच्यते सर्वकिल्बिषै: । स्तुवंश्व प्रतिनन्दंश्व मुच्यते सर्वतो भयात्
kīrtayāno naro hotān mucyate sarvakilbiṣaiḥ | stuvaṃś ca pratinandaṃś ca mucyate sarvato bhayāt ||
Bhīṣma disse: “O homem que proclama e reconta os méritos dos que realizam os sacrifícios é libertado de todas as faltas. E aquele que os louva e se alegra com eles é solto do medo por todos os lados.”
भीष्म उवाच
Honoring righteous action—by recounting, praising, and approving it—purifies the speaker from sin and cultivates fearlessness; ethical speech aligned with dharma becomes a means of inner cleansing and security.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues instructing Yudhiṣṭhira on dharma and conduct. Here he emphasizes the spiritual benefit of speaking well of those who perform sacred duties (yajña), presenting praise and appreciative acknowledgment as morally transformative acts.