नित्येन ब्रह्मचर्येण लिड्रमस्य यदा स्थितम् । महयत्यस्य लोकक्न प्रियं होतन्महात्मन:
nityena brahmacaryeṇa liṅgam asya yadā sthitam | mahayaty asya lokānāṁ priyaṁ hotaṁ mahātmanāḥ ||
Disse Vāyu: “Quando uma pessoa, firme no brahmacarya diário, cultua regularmente este Śiva-liṅga, ele se torna extremamente querido ao Senhor Śaṅkara, de grande alma, e promove a honra e a elevação dos mundos. A lição ética é que a autodisciplina, unida a uma devoção constante, é especialmente agradável a Śiva e produz um benefício auspicioso que vai além do indivíduo.”
वायुदेव उवाच
The verse teaches that brahmacarya (disciplined self-restraint) combined with consistent daily worship is especially pleasing to Śiva (Śaṅkara) and produces auspicious, elevating results for the wider world, not merely the practitioner.
Vāyu is speaking, praising a specific religious observance: maintaining brahmacarya and performing daily worship of a Śiva-liṅga. He states that such practice becomes dear to Śaṅkara and leads to honor and uplift for the worlds.