यजमानांस्तु तान् दृष्टवा सर्वान् दीक्षानुकर्शितान् । हन्तुमैच्छन्त शैलाभा: खलिनो नाम दानवा:
yajamānāṁs tu tān dṛṣṭvā sarvān dīkṣānukarśitān | hantum aicchanta śailābhāḥ khalino nāma dānavāḥ ||
Bhīṣma disse: Ao ver todos aqueles sacrificantes—cada um emagrecido pelas disciplinas da consagração (dīkṣā)—os Dānavas chamados Khalin, de corpos semelhantes a montanhas, desejaram matá-los. O episódio ressalta como seres enfraquecidos por votos sagrados podem tornar-se alvo do adharma, e como a violência contra um yajña é tida como grave transgressão moral que chama o conflito.
भीष्म उवाच
Harming those engaged in yajña and weakened by dīkṣā is portrayed as adharma; sacred observance deserves protection, and aggression against it becomes a moral fault that precipitates justified resistance and wider conflict.
The Dānavas called Khalin see the sacrificers (devas/ritual performers) grown thin from consecration vows and decide to kill them, setting the stage for a clash between opposing forces over the integrity of the sacrifice.