ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
यश्न गोवृषभाड्कस्य प्रभावस्तं च मे शृणु । रुद्राण्या: संशयो यश्व दम्पत्योस्तं च मे शृणु
yad go-vṛṣabhāṅkasya prabhāvas taṁ ca me śṛṇu | rudrāṇyāḥ saṁśayo yad vai dampatyos taṁ ca me śṛṇu ||
Disse Bhishma: “Ouve-me enquanto relato a majestade do Senhor marcado pelo touro (Mahadeva/Rudra) e ouve também a dúvida que surgiu em Rudrani (Parvati) e o diálogo que então se deu entre os divinos esposos. Narrarei o que desde tempos antigos ouvi acerca da grandeza de Narayana e de Mahadeva, e de como se compreendiam os seus poderes.”
भीष्म उवाच
The verse frames a didactic narrative meant to clarify divine greatness and remove doubt: Bhishma prepares to explain the majesty of Śiva (the bull-emblemed Lord) alongside what is traditionally heard about Narayana and Mahadeva, presenting their powers in a way that supports reverence and theological harmony.
Bhishma introduces a forthcoming story: he asks the listener to hear about Śiva’s prabhāva and about a doubt that arose in Pārvatī (Rudrāṇī), leading to a dialogue between Śiva and Pārvatī. This serves as the narrative gateway to a longer account.