ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
इनके सिवा श्रीकृष्णद्वैपायन व्यास
eteṣāṃ caiva śrīkṛṣṇadvaipāyana-vyāsaḥ, japa-kartṝṇāṃ śreṣṭho dhaumyaḥ, devalaḥ, kāśyapaḥ, hastikāśyapaś ca, anye ca dīkṣā-indriya-saṃyama-sampannāḥ sādhu-maharṣayaḥ, deva-upamais tapasvibhiḥ siddhaiś ca śiṣyaiḥ sārdhaṃ tatra ājagmuḥ.
Disse Bhishma: “Além deles, Śrī Kṛṣṇa-Dvaipāyana Vyāsa também veio até ali—junto com Dhaumya, o mais eminente entre os devotos do japa, e com Devala, Kāśyapa, Hasti-Kāśyapa e outros santos grandes rishis. Dotados de consagração e domínio dos sentidos, chegaram acompanhados de discípulos realizados, austeros e semelhantes aos deuses.”
भीष्म उवाच
The verse underscores that true moral and spiritual authority rests on dīkṣā (consecrated discipline), indriya-saṃyama (sense-restraint), tapas (austerity), and siddhi (attainment). The arrival of such sages and their disciplined disciples signals an assembly grounded in dharma and validated by exemplary conduct.
Bhīṣma continues listing revered figures who came to the gathering: Vyāsa, Dhaumya (praised as foremost among japa practitioners), Devala, Kāśyapa, Hastikāśyapa, and other great seers, all accompanied by their godlike, ascetic, accomplished disciples.