Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
शक्रस्य तु वच: श्रुत्वा नाहं प्रीतमनाभवम् । अब्रुवंश्व तदा हृष्टो देवराजमिदं वच:
śakrasya tu vacaḥ śrutvā nāhaṃ prītamanābhavam | abruvaṃś ca tadā hṛṣṭo devarājam idaṃ vacaḥ ||
Ao ouvir as palavras de Śakra, meu coração não se agradou. Contudo, exibindo alegria por fora, dirigi-me então ao rei dos deuses com estas palavras. A passagem ressalta uma postura interior disciplinada: pode-se manter a compostura cortês diante do poder, permanecendo por dentro desapegado e eticamente vigilante quanto ao que se deve pedir ou aceitar.
वासुदेव उवाच
Inner non-attachment and ethical discernment should guide one’s response to offers of power or boons; outward politeness need not imply inner consent or delight.
Indra (Śakra), pleased, offers a boon; Vāsudeva hears him but is not inwardly pleased, and nevertheless addresses Indra with composed, seemingly cheerful speech as he prepares to respond.