Brāhmaṇa-pūjā and Namaskāra: Criteria of Reverence and Non-Offense (ब्राह्मणपूजा-नमस्कारविधिः)
उदके चाप्यमेध्यानि श्लेष्माणं च प्रमुडचति । एते भक्ष्याश्न वध्याश्न मानुषा नात्र संशय:
udake cāpy amedhyāni śleṣmāṇaṃ ca pramuñcati | ete bhakṣyāśn vadhyāśn mānuṣā nātra saṃśayaḥ ||
Bhīṣma disse: “Aqueles que lançam coisas impuras na água, e aqueles que nela também despejam fleuma—devem ser tidos por contaminados. A nosso ver, tornam-se dignos de serem evitados e até punidos; disso não há dúvida.”
भीष्म उवाच
The verse condemns acts that defile shared resources—especially water—treating such behavior as a serious ethical and ritual fault, warranting strong social censure and punishment.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira by listing blameworthy conduct; here he singles out those who pollute water with impurities (including spitting out phlegm) and declares them gravely culpable.