Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
तथैवाधर्मसंयुक्तो नरकं॑ चोपपद्यते । धर्मयुक्त प्राणी ही उत्तम स्वर्गमें जाता है और अधर्मपरायण जीव नरकमें पड़ता है
tathaivādharmasaṁyukto narakaṁ copapadyate | dharmayuktaḥ prāṇī hi uttamaṁ svargaṁ gacchati, adharmaparāyaṇaḥ jīvo narake patati ||
Yudhiṣṭhira diz: “Do mesmo modo, aquele que está ligado ao adharma alcança o inferno. O ser alinhado com o dharma vai ao céu mais elevado; mas a vida devotada ao adharma cai no inferno.”
युधिछिर उवाच
Ethical alignment is consequential: living in accordance with dharma leads to higher heavenly attainment, while attachment to adharma results in descent to hell. The verse frames destiny as the moral outcome of one’s chosen conduct.
In Anuśāsana Parva’s instructional setting, Yudhiṣṭhira articulates a moral principle about the fruits of righteousness and unrighteousness, reinforcing the didactic theme that conduct (dharma/adharma) determines posthumous results.