Shloka 13
भाद्रपदमासकी द्वादशी तिथिको उपवासपूर्वक हृषीकेश नामसे भगवान्की पूजा करनेवाला मनुष्य सौत्रामणि यज्ञका फल पाता और पवित्रात्मा होता है ।। द्वादश्यामाश्विने मासि पद्मनाभेति चार्चयन् । गोसहस्रफलं पुण्यं प्राप्तुयान्नात्र संशय:,आश्विनमासकी द्वादशी तिथिको दिन-रात उपवास करके पद्मनाभ नामसे भगवानकी पूजा करनेवाला पुरुष सहस्र गोदानका पुण्यफल पाता है, इसमें संशय नहीं है
bhādrapadamāsakī dvādaśī tithau upavāsapūrvakaṃ hṛṣīkeśa-nāmase bhagavataḥ pūjāṃ kurvan manuṣyaḥ sautrāmaṇi-yajñasya phalaṃ prāpnoti ca pavitrātmā bhavati || dvādaśyām āśvine māsi padmanābheti cārcayan go-sahasra-phalaṃ puṇyaṃ prāptuyān nātra saṃśayaḥ ||
Bhīṣma disse: Quem, no décimo segundo dia lunar do mês de Bhādrapada, primeiro observa o jejum e depois adora o Senhor Bem-aventurado sob o nome “Hṛṣīkeśa”, alcança o mérito do sacrifício Sautrāmaṇi e torna-se purificado em espírito. Do mesmo modo, no décimo segundo dia do mês de Āśvina, quem adora o Senhor como Padmanābha—jejuando dia e noite—obtém o fruto sagrado equivalente à dádiva de mil vacas; disso não há dúvida.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that disciplined devotion—fasting (upavāsa) joined with worship (pūjā/arcana) of the Lord on specific sacred tithis—yields great spiritual merit and inner purification, comparable to major Vedic sacrifices and large-scale charity.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma enumerates observances (vratas) tied to the Dvādaśī tithi. He specifies the months Bhādrapada and Āśvina and the divine names Hṛṣīkeśa and Padmanābha, stating the corresponding fruits: Sautrāmaṇi-yajña merit and the merit of gifting a thousand cows.