Tapas-śreṣṭhatā: Anāśana as the Highest Austerity
Bhagīratha–Brahmā Saṃvāda
अतः तुम भी अनशनव्रतसे युक्त होकर सदा ब्राह्मणोंका पूजन करो; क्योंकि ब्राह्मणोंके आशीर्वादसे इह लोक और परलोकमें भी सम्पूर्ण कामनाएँ सिद्ध होती हैं ।।
ataḥ tvam api anāśana-vratena yuktaḥ sadā brāhmaṇānāṁ pūjanaṁ kuru; yasmāt brāhmaṇānām āśīrvādaiḥ iha-loke para-loke ca sarvāḥ kāmanāḥ siddhyanti. vāsobhiḥ annaiḥ gobhiś ca śubhaiḥ eva eṣikaiḥ api; śubhaiḥ sura-gaṇaiḥ api stoṣyā eva dvijāḥ tathā. etad eva paraṁ guhyaṁ dharmam alobhenā samācara; annaṁ vastraṁ gāṁ tathā sundara-gṛhaṁ datvā, kalyāṇakāri-devatā-ārādhanena api, brāhmaṇān eva santōṣayet.
Bhishma disse: Portanto, tu também, observando o voto de jejum, deves sempre honrar e venerar os brâmanes; pois, pela bênção dos brâmanes, todos os desejos se cumprem, neste mundo e no próximo. Mesmo oferecendo vestes, alimento, vacas e outros dons auspiciosos, e mesmo adorando as hostes benfazejas dos deuses, deve-se, acima de tudo, esforçar-se por satisfazer os “duas-vezes-nascidos” (os brâmanes). Lançando fora a cobiça, pratica este dharma supremamente secreto: dá comida, roupa, vacas e até uma boa morada, e faze do agrado aos brâmanes o teu principal empenho.
भीष्म उवाच
Bhishma teaches that the highest practical religious-ethical priority is to honor and satisfy Brahmins through reverence and gifts, undertaken with freedom from greed; their blessings are said to secure success of aims in both this life and the next.
In Anushasana Parva, Bhishma continues his instruction on dharma, emphasizing vows (like fasting), charitable giving (food, clothing, cows, even a house), and the superior merit of pleasing Brahmins—presented as a ‘supremely secret’ guideline for righteous conduct.