Śukra’s Ultimatum and Devayānī’s Demand (शुक्र-प्रतिज्ञा तथा देवयानी-वर-याचना)
देवयान्यामजायेतां यदुस्तुर्वसुरेव च । द्रह्मुश्चानुश्न पूरुश्ष शर्मिष्ठायां च जज्ञिरे,यदु और तुर्वसु--ये दो देवयानीके पुत्र थे और द्रुह्यु, अनु तथा पूरु--ये तीन शर्मिष्ठाके गर्भसे उत्पन्न हुए थे
devayānyām ajāyetāṁ yadus turvasuḥ eva ca | druhyuś cānuś ca pūruś ca śarmiṣṭhāyāṁ ca jajñire ||
Vaiśampāyana disse: De Devayānī nasceram Yadu e Turvasu; e de Śarmiṣṭhā nasceram Druhyu, Anu e Pūru. Assim se traçam, por suas mães, as linhagens reais que moldariam as gerações futuras.
वैशम्पायन उवाच
The verse emphasizes the importance of acknowledged parentage and lineage in sustaining social order (dharma) and legitimate succession; dynastic responsibilities and future political-ethical consequences are rooted in these origins.
Vaiśampāyana lists the sons born to Devayānī and Śarmiṣṭhā—Yadu and Turvasu from Devayānī, and Druhyu, Anu, and Pūru from Śarmiṣṭhā—establishing the founders of major royal lines that recur throughout the epic.