सर्पसत्रे ऋत्विजः सदस्याश्च — Officiants and Assembly at Janamejaya’s Serpent-Sacrifice
सान्त्वमानार्थदानैश्न पूजया चानुरूपया । सोदर्या पूजयामास स्वसारं पन्नगोत्तम:,सर्पोमें श्रेष्ठ वासुकि अपनी सहोदरा बहिनको सान्त्वना, सम्मान तथा धन देकर एवं सुन्दररूपसे उसका स्वागत-सत्कार करके उसकी समाराधना करने लगे
sāntvamānārthadānaiś ca pūjayā cānurūpayā | sodaryāḥ pūjayāmāsa svasāraṃ pannagottamaḥ ||
Takṣaka disse: «Com palavras de consolo, com dádivas de riqueza e com honras apropriadas, o mais eminente entre as serpentes começou a dedicar atenção reverente à própria irmã, recebendo-a com cortesia e cuidado.» O verso realça uma ética de conciliação: quando os laços familiares se tensionam, a harmonia deve ser restaurada por fala branda, respeito adequado e generosidade responsável, e não por coerção.
तक्षक उवाच
Harmony—especially within family—is best restored through sāntva (gentle, calming speech), māna (respect), and appropriate pūjā (honor), supported by responsible giving (artha-dāna). The ethic favors reconciliation and dignity over harshness.
The speaker describes the foremost serpent attending to his own sister: he consoles her, honors her suitably, and offers gifts, thereby formally receiving and reassuring her.