Shloka 223
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
वनन््दे द्रौपदी भद्रा प्रेष्याहमिति चाब्रवीत् । और उसने बड़ी प्रसन्नताके साथ उस अनुपम वधूको अनेक आशीर्वाद दिये। तदनन्तर पूर्ण चन्द्रमाके सदूश मनोहर मुखवाली सुभद्राने तुरंत जाकर महारानी द्रौपदीके चरण छूए और कहा--'देवि! मैं आपकी दासी हूँ”
vande draupadī bhadrā preṣyāham iti cābravīt | tataḥ sā bahu-prasannā tām anupamāṁ vadhūṁ nānāśīrbhir abhinandya | tadanantaraṁ pūrṇa-candra-sadṛśa-mano-hara-mukhī subhadrā tvaritaṁ gatvā mahārājñyā draupadyāḥ caraṇau spṛṣṭvā uvāca—“devi, ahaṁ tava dāsī” |
Disse Vaiśampāyana: “(Subhadrā) inclinou-se diante de Draupadī e declarou: ‘Sou tua servidora.’ Então, com grande alegria, concedeu muitas bênçãos àquela noiva incomparável. Depois disso, Subhadrā—cujo rosto era encantador como a lua cheia—foi imediatamente, tocou os pés da rainha Draupadī e disse: ‘Ó Devi, sou tua serva.’”
वैशम्पायन उवाच