Viśukra–Viṣaṅga-vadha (The Slaying of Viśukra and Viṣaṅga) — Lalitopākhyāna
तदा हतौ रणे तत्र श्रुत्वा निजसहोदरौ / शोकेन महताविष्टो भण्डः प्रविललाप सः
tadā hatau raṇe tatra śrutvā nijasahodarau / śokena mahatāviṣṭo bhaṇḍaḥ pravilalāpa saḥ
Então, ali no campo de batalha, ao ouvir que seus próprios irmãos de sangue haviam sido mortos, Bhaṇḍa, tomado por grande pesar, pôs-se a lamentar.