Shloka 64
कलियुग-प्रवृत्तिः, सप्तर्षि-गणना, धरणीगीताः, च वंश-समाप्तिः
Kali-yuga onset, Saptarṣi reckoning, Dharaṇī-gītā, and closure of the dynastic account
पृथुः समस्तान् प्रचचार लोकान् अव्याहतो यो ऽरिविदारिचक्रः स कालवाताभिहतो विनष्टः क्षिप्तं यथा शाल्मलितूलम् अग्नौ
pṛthuḥ samastān pracacāra lokān avyāhato yo 'rividāricakraḥ sa kālavātābhihato vinaṣṭaḥ kṣiptaṃ yathā śālmalitūlam agnau
ਪ੍ਰਿਥੂ—ਜਿਸ ਦਾ ਵੈਰੀ-ਵਿਦਾਰਕ ਚੱਕਰ ਅਪਰਾਜਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਫਿਰਦਾ ਸੀ—ਉਹ ਵੀ ਕਾਲ-ਰੂਪੀ ਹਵਾ ਦੇ ਝੋਕੇ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦੀ ਰੂਈ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੀ ਜਾਵੇ।
Sage Parāśara (narrating to Maitreya)
FAQs
It declares that even a universally victorious king is ultimately overcome by Time, which functions as the inescapable ruler over embodied existence.
Through a vivid simile: despite unhindered dominion, a king’s life and power end abruptly when Time strikes—underscoring the Purana’s moral instruction within genealogy.
Though not named in the verse, the Purana’s framework treats Kāla as operating under the Supreme—Vishnu—so the passage steers the listener from royal power toward the higher sovereignty of the Divine.