Daksha’s Sacrifice and the Origin of Kapalin Rudra (Pulastya–Narada Dialogue)
अहल्यया गौतमं च भरद्वाजममायया चन्द्रया सहितं ब्रह्मन्नृषिमङ्गीरसं तथा
ahalyayā gautamaṃ ca bharadvājamamāyayā candrayā sahitaṃ brahmannṛṣimaṅgīrasaṃ tathā
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਉਸ ਦਕਸ਼ ਨੇ ਅਹਲਿਆ ਸਮੇਤ ਗੌਤਮ ਨੂੰ, ਅਮਾਇਆ ਸਮੇਤ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਚੰਦਰਾ ਸਮੇਤ ਰਿਸ਼ੀ ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The passage emphasizes yajña as a disciplined social-sacral institution: participation is anchored in ṛṣi authority and household dharma, shown by inviting sages together with their consorts.
Primarily Vamśānucarita/Ācāra-oriented narration (accounts of sacred lineages and ritual conduct), rather than sarga/pratisarga; it sets up a ritual-assembly context.
Summoning ṛṣis with their śakti/consorts symbolizes completeness of Vedic efficacy—knowledge (ṛṣi) joined with sustaining power (consort) to sanctify the sacrificial space.