Shukla Yajur Veda — Adhyaya 7, Mantra 25
उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि ध्रु॒वो॒ऽसि ध्रु॒वक्षि॑तिर्ध्रु॒वाणां॑ ध्रु॒वत॒मोऽच्यु॑तानामच्युत॒क्षित्त॑म ए॒ष ते॒ योनि॑र्वैश्वान॒राय॑ त्वा । ध्रु॒वं ध्रु॒वेण॒ मन॑सा वा॒चा सोम॒मव॑ नयामि । अथा॑ न॒ इन्द्र॒ इद्विशो॑ऽसप॒त्नाः सम॑नस॒स्कर॑त्
upayā́ma-gṛhīto ’si dhruvó ’si dhruvá-kṣitir dhruvā́ṇāṃ dhruvatamó ’cyutānām acyuta-kṣittama eṣá te yónir vaiśvānaráya tvā | dhruváṃ dhruvéṇa mánasā vācā́ sómam áva nayāmi | áthā na índra íd víśo ’sapatnā́ḥ samanasaskárat
ਉਪਯਾਮ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਤ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਧ੍ਰੁਵ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਧ੍ਰੁਵ ਆਧਾਰ ਵਾਲਾ ਤੂੰ ਹੈਂ; ਧ੍ਰੁਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਧ੍ਰੁਵ, ਅਚ੍ਯੁਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅਚਲ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਯੋਨੀ (ਆਧਾਰ) ਹੈ—ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਲਈ ਤੈਨੂੰ। ਧ੍ਰੁਵ ਮਨ ਅਤੇ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੋਮ ਨੂੰ ਧ੍ਰੁਵ ਆਸਨ ਵੱਲ ਹੇਠਾਂ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਤਦ ਇੰਦਰ ਸਾਡੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ—ਸਾਨੂੰ—ਅਸਪਤਨ (ਨਿਰਵੈਰੀ), ਇਕ-ਮਨ ਕਰੇ।
उपयाम-गृहीतः । असि । ध्रुवः । असि । ध्रुव-क्षितिः । ध्रुवाणाम् । ध्रुवतमः । अच्युतानाम् । अच्युत-क्षित्तमः । एषः । ते । योनिः । वैश्वानराय । त्वा । ध्रुवम् । ध्रुवेण । मनसा । वाचा । सोमम् । अव । नयामि । अथ । नः । इन्द्रः । इत् । विशः । असपत्नाः । समनसस्करत् ।